เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 295
จางชุ่ยหลานได้ยินแล้วก็เบิกตากว้างขึ้นในทันที ไม่อยากจะเชื่อ “ที่เธอพูดมาทั้งหมดนี้เป็นเรื่องจริงหรือ?”
จ้าวต้าเอ๋อพยักหน้าอย่างจริงจัง “จริงแท้แน่นอน วันนั้นก็ช่วงเย็นแล้ว ฉันมองผ่านหน้าต่างอยากดูว่าคนที่เข้าไปในห้องย่าเป็นใครหน้าตาแบบไหน แต่ฟ้ามืดแล้ว ฉันมองไม่ชัด ได้ยินแค่เลือน ๆ ว่า…เงินพวกนี้…ให้เธอทั้งหมด…ซื้อบ้าน ประมาณนี้”
จางชุ่ยหลานพอฟังแล้วสีหน้าตกใจอย่างปิดไม่มิด
จ้าวต้าเอ๋อถือโอกาสพูดต่อ “ที่พวกเขาพูดกันมันขาด ๆ หาย ๆ ฉันได้ยินได้แค่นี้ เลยเดาว่าย่าเอาเงินไปให้คนนอกแน่ ๆ ถึงได้ไม่ยอมคืนเงินแม่ เรื่องนี้ฉันก็เล่าให้แม่ฟังแล้ว แต่แม่บอกให้ฉันอย่าพูดพล่อย ๆ เพราะกลัวย่ากับปู่จะเกิดเรื่องทะเลาะกัน ฉันเลยไม่เข้าใจ เรื่องนี้มีอะไรต้องกลัวพูดพล่อย ๆ ด้วย มันเป็นเรื่องที่ฉันเห็นกับตาตัวเองทั้งนั้น”
คำพูดไม่กี่คำของจ้าวต้าเอ๋อทำให้จางชุ่ยหลานจินตนาการถึงต้นสายปลายเหตุของเรื่องราวทั้งหมดได้ในเวลาอันรวดเร็ว หวังกุ้ยเซียงมีคนอื่นอยู่นอกบ้าน หลายปีมานี้เอาเงินในบ้านไปให้คนนอกหมด เลยไม่มีเงินคืนให้พี่ชายรอง
แต่ไม่คิดว่าเรื่องนี้จะถูกจ้าวต้าเอ๋อจับได้ ต่อมาพี่สะใภ้รองรู้ก็ไม่อยากเอาเรื่อง แต่พอรู้ว่าถามเงินคืนจากหวังกุ้ยเซียงไม่ได้ ก็ไปขอยืมเงินจากญาติฝั่งตัวเอง