เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 274
“ต่อให้มีคนคิดจะลักพาตัวหรือหลอกฉันไปก็ทำไม่ได้แล้วล่ะ คนรู้จักฉันเยอะเกินไป แถมฉันก็เด่นสะดุดตา เลยไม่น่าจะเจออันตรายอะไร”
แต่การทำตัวเด่นเกินไปก็มีข้อเสียอยู่ข้อหนึ่ง คือทำให้คนอิจฉาง่าย และเป็นที่สนใจของขโมย
แต่ก็ดีที่จ้าวต้าเอ๋อให้แม่เย็บกระเป๋าไว้ในชุดชั้นใน เอาไว้ใส่เงิน กลัวว่าจะถูกขโมย กระเป๋ายังมีกระดุมสองเม็ด ถ้าขโมยจะขโมยเงินก็ยากอยู่ เว้นแต่จะกระชากเสื้อผ้าออก แต่ตรงนี้คนเยอะ เสียงดังวุ่นวาย คงเป็นไปไม่ได้
พอได้ยินจ้าวต้าเอ๋อพูดแบบนี้ โจวเทียนฝู่ก็สบายใจขึ้นหน่อย หลังจากนั้นก็ได้ยินจ้าวต้าเอ๋อพูดต่อว่า “พี่ชายลูกพี่ลูกน้องใหญ่ งั้นฉันบอกไว้ก่อนเลยนะ ตอนเย็นฉันจะขายข้าวกล่องต่ออีก อยู่เฉย ๆ ก็อยู่เฉย ๆ จะให้ไปทำอะไรล่ะ นั่งรถแล้วง่วงง่าย แถมยังหนาว เดินไปเดินมาก็ดีเหมือนกัน ไม่ต้องน่าเบื่อขนาดนั้น”
ขายข้าวกล่องได้มากขึ้น ก็ได้เงินมากขึ้น
พอโจวเทียนฝู่ได้ยินก็ชาไปทั้งตัว เห็นว่าจ้าวต้าเอ๋อมีความอยากหาเงินขนาดนี้ก็ได้แต่ส่ายหน้าอย่างจนใจ ปล่อยเธอตามใจ
ยังไงบนรถไฟก็เบื่อมาก ปล่อยให้จ้าวต้าเอ๋อคิดหาวิธีหาเงินก็ดีเหมือนกัน