เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 272
เฉิงหรงกั่วหัวเราะลั่นอยู่ข้างหน้า โจวเทียนฝู่เองก็กลั้นหัวเราะไว้ไม่อยู่ เขาอดไม่ได้จริง ๆ
จ้าวต้าเอ๋อโกรธ หน้าแดงก่ำเพราะกลั้นไว้ พูดว่า "พี่ชายลูกพี่ลูกน้องใหญ่ น้า ทำไมพวกพี่ถึงมาหัวเราะเยาะผมอีกแล้ว!"
โจวเทียนฝู่กลั้นขำไม่ไหว เยาะว่า "ต้าเอ๋อ ก็เพราะแกมันตลกจริง ๆ ไง ฮ่า ๆ ๆ ๆ!"
พูดจบ โจวเทียนฝู่ยังดึงปอยผมของจ้าวต้าเอ๋อเล่น "ขนาดผมก็ยังดึงง่ายเลย"
จ้าวต้าเอ๋อเบะปากเล็ก ๆ ฟ้องเฉิงหรงกั่ว "น้าครับ ดูพี่ชายลูกพี่ลูกน้องใหญ่สิ เขารู้แต่แกล้งผม!"
เฉิงหรงกั่วหัวเราะจนมุมปากกดลงไม่ได้ ไม่สนใจที่สองคนทะเลาะกัน เร่งถีบจักรยาน เฉิงหรงกั่วเตือนว่า "ฉันจะเร่งความเร็วนะ พวกเธอจับให้แน่น อย่าให้ฉันเหวี่ยงตกไปล่ะ"
พูดแล้วเฉิงหรงกั่วก็เร่งความเร็วใต้เท้า ถีบล้อก็เป็นงานหนักเหมือนกัน แต่เพื่อให้จ้าวต้าเอ๋อกับโจวเทียนฝู่ไปถึงสถานีรถไฟโดยเร็วด้วยรถโดยสารประจำทาง เฉิงหรงกั่วก็ใช้กำลังเต็มที่
ระหว่างทางกระเทือนหลายครั้ง จ้าวต้าเอ๋อเกือบกระเด็นลอยขึ้นหลายหน เธอต้องจับราวไว้แน่น ปากร้องไม่หยุด "น้าครับ กระเทือนจนก้นผมเจ็บ ช้าลงหน่อยเถอะ"