เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 267 ยามเช้าตรู่
เช้าตรู่ จ้าวต้าเอ๋อลุกขึ้นมากินข้าวเช้า ก็เห็นว่าเฉิงจิ่นซีมีรอยคล้ำใต้ตาค่อนข้างหนัก ทั้งตัวเฉิงจิ่นซีดูไม่มีเรี่ยวแรง จ้าวต้าเอ๋อจึงเข้าไปช่วยเฉิงจิ่นซีต้มโจ๊กอย่างว่าง่าย พร้อมกับผัดไข่ให้ด้วย
“ป้า ท่านไปพักผ่อนก่อนเถอะครับ ครัวทางนี้ผมจัดการเอง”
จ้าวต้าเอ๋อพยุงเฉิงจิ่นซีไปนั่งพักบนม้านั่งข้างๆ เฉิงจิ่นซีก็ไม่ปฏิเสธ นางนั่งลงไป เห็นจ้าวต้าเอ๋ออายุยังน้อยแต่กลับว่าง่ายเช่นนี้ ในใจก็รู้สึกพอใจอยู่ไม่น้อย “ต้าเอ๋อ ถ้าเจ้าลูกของป้าละก็คงดี ไม่ต้องให้ป้าเป็นห่วงเลย”
จ้าวต้าเอ๋อยาก “ป้า ท่านพูดอะไรกันครับ เราอยู่ครอบครัวเดียวกัน จะแบ่งแยกกันให้ชัดเจนขนาดนั้นทำไม”
จ้าวต้าเอ๋อตักน้ำหนึ่งอ่างก่อน ล้างต้นกระเทียมกับพริกให้สะอาด แล้วหั่นเป็นเส้น ใส่ไว้ในอ่างข้างๆ เตรียมไว้
เห็นว่าเตรียมของเกือบครบแล้ว จ้าวต้าเอ๋อก็เอาฟืนใส่ลงในเตา แล้วควักไข่ไก่ออกมาจากเล้าไก่หลายฟองที่เพิ่งออกใหม่ เอากระปุกมันหมูออกมา จ้าวต้าเอ๋อตักหนึ่งทัพพีใส่ลงในกระทะ พอความร้อนขึ้น มันหมูที่แข็งตัวก็ละลาย เห็นดังนั้นจ้าวต้าเอ๋อก็ตอกไข่ห้าฟอง
ไข่ลงกระทะทอดน้ำมันดัง“ฉี่ฉี่” จ้าวต้าเอ๋อถือตะหลิวพลิกไข่กลับด้าน โรยพริกไทยกับเกลือ เพื่อให้ไข่มีรสชาติมากขึ้น
พอทอดไข่ได้ที่แล้ว ก็ตักไข่ทอดขึ้นใส่จานด้วยทัพพี