เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 266
สือจื้อฮุ่ยเห็นว่าเฉิงจิ่นซีเป็นท่าทางที่หาเงินออกมาไม่ได้จริง ๆ นางรีบพูดขึ้นว่า “จิ่นซีจ๊ะ นี่ไม่ได้หมายความว่าต้องหกพันหยวนซะหน่อย ทางบ้านหม่าเขาบอกว่าถ้าหกพันหยวนได้ก็ดีที่สุด ถ้าหาไม่ได้จริง ๆ ห้าพันหยวนก็ยังได้ แล้วก็นะ ทางบ้านหม่ามีลูกสาวคนเดียว สุดท้ายเงินก้อนนี้ก็ไม่ใช่ให้ลูกทั้งสองคนหรือไง?”
พูดอย่างนั้นก็เถอะ แต่จะเอาเยอะขนาดนั้นไปทำไม? เฉิงจิ่นซีไม่พอใจในใจ แต่ก็พูดออกมาไม่ได้ อย่างไรก็ตาม เหล่าหมามีลูกสาวอยู่คนเดียว ยังไงสินสอดก็ต้องได้คืนมาอยู่ดี เฉิงจิ่นซีก็เลยมีหลักในใจ แต่สินสอดอย่างน้อยต้องจ่ายห้าพันหยวน มันมากเกินไปจริง ๆ แต่อยากได้ลูกสะใภ้ต่อให้มากกว่านี้ก็ต้องจ่าย อย่างมากก็ไปยืมบ้านโน้นบ้านนี้ ยังไงก็คงยืมได้พอ
พอมีหลักในใจแล้ว เฉิงจิ่นซีก็โล่งใจ แต่ภายนอกเฉิงจิ่นซียังอยากต่อรองกับสือจื้อฮุ่ยสักหน่อย “จื้อฮุ่ยจ๊ะ ดูสิ เธอช่วยไปพูดดี ๆ กับพี่เขยคนที่สามของเธอให้หน่อยได้ไหม เงินสินสอดนี่ลดลงหน่อยได้ไหม พวกเราไม่ใช่คนเมือง จะหาเงินได้เท่าไหร่กัน เธอว่าจริงไหม”