0256

⬢⬢⬢

ตอนที่ 257

“พอเถอะ พอแล้ว ปู่เธอกำลังจะเข้าบ้านแล้ว” จางอวี้เหมย์ผลักจ้าวต้าเอ๋อเบา ๆ เป็นเชิงบอกให้พูดน้อยลง

จากนั้นก็กระซิบกำชับว่า “อย่าไปพูดแบบนี้กับคนอื่นล่ะ… อืม ๆ ฉันไม่พูดพล่ามหรอก แต่เดี๋ยวก็มีคนออกไปฟ้องเธอได้ง่าย ๆ”

จ้าวต้าเอ๋อแลบลิ้น ทำเสียงเชอะ

เธอไม่แคร์เลยว่าจะมีคนไปฟ้องหรือไม่ ต่อให้จ้าวถิงซวี่อยู่ตรงหน้า เธอก็ยังกล้าพูดแบบนี้

แต่จ้าวต้าเอ๋อรู้สึกว่าจางอวี้เหมย์ดีมาก อย่างน้อยก็แยกผิดแยกถูก

จ้าวถิงซวี่ถูกจ้าวชุนหนีกับจางรุ่ยเฟิงดันและเกลี้ยกล่อมอยู่นาน ในที่สุดก็ยอมเข้าบ้าน

พอเข้าบ้านแล้วจ้าวถิงซวี่ยังคงบ่นงึมงำไม่หยุด “ชุนหนี เธอไม่รู้หรอก ไอ้พวกสารเลวที่ขายโอ่งเก็บน้ำนั่น มันขายให้คนอื่นร้อยสิบ ขายให้ฉันร้อยห้าสิบ นี่มันโกงกันชัด ๆ ไม่ใช่หรือไง”

“พ่อคะ ใจเย็น ๆ ค่ะ โกรธขนาดนี้ทำไมกัน เผลอ ๆ โอ่งที่ขายให้พ่ออาจจะคุณภาพดีก็ได้” จ้าวชุนหนีพูด “อายุปูนนี้แล้ว ใจเย็น ๆ เถอะค่ะ อย่าโมโหมาก มันไม่ดี”