เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 256
ในชาติก่อน จ้าวต้าเอ๋อมีชีวิตที่ยากจนข้นแค้น ดังนั้นทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอเข้าไปเกี่ยวข้องจึงต้องรู้ไว้เสียบ้าง ออกไปทำงานรับจ้าง ไม่ใช่ทำงานแยกหน้าที่กันอีกต่อไป ส่วนใหญ่แล้วเธอต้องเป็นคนที่รอบรู้ไปหมดทุกด้าน ถึงจะมีคนจ้าง
และในชีวิตประจำวันก็ต้องรู้อะไรเสียบ้างเช่นกัน ครั้งหนึ่งในอดีตตอนที่จ้าวต้าเอ๋อป่วย ร่างกายอ่อนแอมาก ราวกับสูญเสียพลังชีวิตแม้หายป่วยแล้ว แต่ก็ยังรู้สึกว่าตัวเองป่วย ๆ อยู่ตลอดเวลา ทำงานที่ต้องใช้แรงสักนิดก็เหงื่อแตกทั้งตัว เหนื่อยจนแทบไม่ไหว
เธอจึงนึกขึ้นได้ว่าเมื่อก่อนเคยเลี้ยงหมูอยู่ไม่กี่ตัว ตอนหมูป่วยเป็นโรคระบาด ฟาร์มหมูจะให้หมูกินหวงฉีโตวฺฝู่ สารสำคัญในนั้นก็คือหวงฉี จ้าวต้าเอ๋อจึงลองดูแบบพลาดก็ช่างมัน ซื้อหวงฉีมาชงน้ำดื่มเองบ้าง ได้ผลดีมาก
ดื่มแล้วก็รู้สึกร้อนผะผ่าวทั้งตัว มีแรง ร่างกายค่อย ๆ ฟื้นตัว
ตอนจ้าวต้าเอ๋อมองจางอวี้เหมย์ สีหน้าเธอยังดีอยู่ แต่มีสีคล้ำ ๆ หม่น ๆ และรอยคล้ำใต้ตาค่อนข้างหนัก น่าจะเป็นเพราะอ่านหนังสือดึกบ่อยมาเป็นเวลานาน
เด็กที่ไม่ต้องคอยบังคับถึงจะเป็นเด็กดี เด็กบางคนเรียนหนังสือ ผู้ใหญ่ต้องพร่ำเตือนไม่รู้จบ แต่ก็ไม่ยอมเรียน อ่านหนังสือไม่เข้าหัว ไม่มีสมาธิกับอะไรเลย
จางอวี้เหมย์ไม่ใช่แบบนั้น เธอเรียนด้วยตัวเอง