เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 247
กลางดึก สองพี่น้องคุยกันบ้างไม่คุยกันบ้าง ท้องฟ้าค่อย ๆ มืดลงเรื่อย ๆ
และที่อีกฟากหนึ่งของความดึกดื่น
เหยาผู้ทำบัญชีแต่งตัวเรียบร้อย ในมือถือหนามเหล็กกำใหญ่ เตรียมจะออกจากบ้านแล้ว
ภรรยาของเหยาผู้ทำบัญชีเอ่ยขึ้นอย่างกังวลอยู่บ้าง “เหล่าเหยานะ คุณว่าตระกูลโจวกลางวันไม่มีใครเหยียบตะปูเลยเหรอ? ฉันเห็นบ้านพวกเขาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย ตะปูของคุณตอนตอกมันตื้นเกินไปหรือเปล่า คนเขาใส่พื้นรองเท้าหนา เลยไม่ทิ่มเท้า?”
ภรรยาของเหยาผู้ทำบัญชีไม่ใช่คนที่คบง่ายเลย นางต้องเจอเรื่องร้ายในบ้านซ้ำแล้วซ้ำเล่า สภาพจิตใจระเบิดไปนานแล้ว
ครั้งแรก ประตูบ้านพังไปครึ่งหนึ่ง กระจกห้องฝั่งตะวันตกแตกหมด
ครั้งที่สอง หนักกว่าเดิม ทั้งบ้านเหมือนเจอแผ่นดินไหว
ที่สำคัญ นางเป็นคนมีหน้าตาในหมู่บ้านจวี่เหรินจ่างจื่อ เมื่อไหร่กันที่นางจะต้องมารับความอับอายแบบนี้?