0245

⬢⬢⬢

ตอนที่ 246

จ้าวต้าเอ๋อดื่มชาไปพลางพูดอย่างไม่แยแสว่า “เรื่องนี้เธออย่าโทษฉันเลยนะ ฉันก็ไม่ได้บอกว่าจะออกไปตอนนี้สักหน่อย จริงไหม? ฉันบอกว่าออกไปตอนกลางคืน กลางคืนที่ว่านี้ต้องหมายถึงตอนดึกดื่นเที่ยงคืนแน่ ๆ ใครใช้ให้สองคนนั้นออกไปเร็วขนาดนั้นล่ะ?

พี่สาวใหญ่ ฉันขอถามหน่อยเถอะ ถ้าเธอจะไปทำเรื่องไม่ดี เธอก็ต้องรอให้ดึกสงัดผู้คนเงียบหายก่อนใช่ไหม?”

โจวชุนเหวินพยักหน้า “ก็ประมาณนั้น ยังไงพวกบางคนที่ทำเรื่องไม่ดีก็ออกไปตอนตีสองกว่าทั้งนั้นแหละ”

จ้าวต้าเอ๋อทำเสียงเชอะ

โจวชุนหงถามอย่างไม่เข้าใจ “พี่...พี่...พี่...พี่สาวใหญ่ ใคร...ใคร...ใคร...เป็น...คนบางคน?”

โจวชุนเหวินพูดว่า “เอ้อร์ยา เธอว่าฉันควรสอนเธอรู้หนังสือบ้างไหม? อย่างนี้ต่อไปถ้าเธออยากพูด เธอก็เขียนออกมา”

โจวชุนหงงุนงงเล็กน้อย “ฉัน...ฉัน...ฉัน...เขียน...หนังสือ...เป็น...แต่ที่...บ้าน...ไม่มี...ไม่มี...ไม่มี...ดินสอ”

โจวชุนเหวินถอนหายใจ แล้วหลอกโจวชุนหงว่า “เอ้อร์ยา ไปถามแม่หน่อยสิว่าพรุ่งนี้เช้ากินอะไร”