0232

⬢⬢⬢

ตอนที่ 233

โจวชุนเหวินคี้ยเมล็ดแตงโม พลางจิบชา ชีวิตช่างสบายสำราญ บางทีก็พูดอะไรขึ้นมาสักสองสามคำให้จ้าวต้าเอ๋อสำลักอึ้ง ใจก็เบิกบาน

"วันหลังไปตลาดนัด ซื้อของเตรียมฉลองตรุษจีนบ้างสิ แม่ฉันไม่มีเงินแล้ว กังวลใจ" โจวชุนเหวินพูดขึ้นมาทันใด "คงยุ่งเก็บเงินอยู่ เช้านี้กินเกี๊ยว น้ำซีอิ๊วยังไม่มีเลย"

"เกี๊ยวเช้านี้ก็ธรรมดาจริง ๆ" จ้าวต้าเอ๋อดื่มชาร้อนคำหนึ่งอุ่นร่างกาย "พี่สาวใหญ่ ใกล้เที่ยงแล้ว เราไม่ต้องสนใจคนอื่นจะกินข้าวหรือเปล่า บ้านเรากินไหม"

"ของกินในห้องเธอเหลือแค่เมล็ดแตงโมแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะฉันว่างก็จะคั่วเมล็ดแตงโมทำไมล่ะ" โจวชุนเหวินพูดอย่างจำใจ

ผ่านไปอีกพักหนึ่ง โจวชุนเหวินก็พูดอย่างกลืนไม่เข้าคายไม่ออก "ต้าเอ๋อ ฉันรู้สึกว่าหลังผ่านตรุษจีนแล้วฉันอาจจะออกไปทำงานนอกบ้าน"

จ้าวต้าเอ๋อชะงัก "เธอจะออกไปทำงานนอกบ้าน? ใครจะเอาเธอเนี่ย?!"

โจวชุนเหวินส่ายหัว เธอก็ไม่รู้เหมือนกัน

แต่ดูจากสถานการณ์ที่บ้านช่วงนี้ คงต้องหาเมียให้โจวเทียนฟู่ เงินไม่พอ ครอบครัวทั้งบ้านก็ต้องหาทางกันเอง