เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 171 การช่วยคนคือการช่วยตัวเอง
จ้าวต้าเอ๋อเอ่ยว่า “เธอโง่หรือไง ถ้าหมอเฉินตกลงก็ยังพูดง่าย แต่กลัวก็แต่กลัวว่าหมอเฉินเขาจะไม่ตกลง”
นี่คือสิ่งที่จ้าวต้าเอ๋อกลัว เธอไม่กล้ามั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าเฉินซู่อี้จะตกลง ต่อให้การแสดงนี้เป็นไปเพื่อผลดีของชาวบ้าน แต่จิตใจคนนั้นซับซ้อน ต่อให้เป็นเธอเองก็มีความเห็นแก่ตัว แต่จ้าวต้าเอ๋อไม่ได้พูดออกมา หากโรคระบาดไก่แพร่ระบาดในหมู่บ้านตงไถจื่อสักครั้ง ในระดับหนึ่งย่อมปนเปื้อนแหล่งน้ำ และน้ำแร่คังซีของเธอก็มาจากหมู่บ้านตงไถจื่อ ที่เธอส่งน้ำไปให้ถึงหน่วยงานของขว่างโส่วอี้ ก็เพื่อหวังชื่อเสียงที่ดี หากขายน้ำได้ดี เส้นทางการขายน้ำในภายหลังก็จะเปิดออกอย่างแน่นอน แต่กลัวก็แต่กลัวว่ากลางทางจะเกิดเรื่องจนล้มเหลว เช่นหากโรคระบาดไก่แพร่ระบาดขึ้นมา ปนเปื้อนแหล่งน้ำ น้ำแร่คังซีของเธอย่อมได้รับผลกระทบแน่นอน ต่อให้น้ำแร่สะอาด แต่เมื่อน้ำแร่มาจากหมู่บ้านตงไถจื่อ คนอื่นจะคิดอย่างไร พวกเขาจะคิดว่าในหมู่บ้านตงไถจื่อมีโรคระบาดไก่ งั้นน้ำแร่คังซีนี้ก็คงไม่สะอาดเท่าไร แล้วพวกเขาจะยังซื้ออีกไหม