0169

⬢⬢⬢

ตอนที่ 170

พอพูดยังไม่ทันจบ เสี่ยงจื่อก็ถอนหายใจและทำตาแดงพูดขึ้นเองว่า “อาหญิงเล็กครับ ผมไม่อยากจ่ายค่าเสียหายให้ชาวบ้านพวกนั้นสักร้อยกว่าหยวนเลยครับ ผมแค่คิดว่า... เฮ้อ... เฮ้อ... อาหญิงเล็กบอกผมมาว่าต้องเล่นยังไง ผมจะเล่นให้เต็มที่เลยครับ”

เสียงแกล้งร้องไห้ของเสี่ยงจื่อดังก้องอยู่ข้างหูจ้าวต้าเอ๋อ เส้นเลือดที่ขมับของจ้าวต้าเอ๋อปูดโปน เธอตะโกนลั่น “โอ๊ย พระเจ้าเอ๊ย เสี่ยงจื่อ คนโตขนาดนี้แล้วจะร้องไห้ทำไม? หนุ่ม ๆ ยี่สิบกว่าขวบแล้ว ยังสู้เด็กหญิงอย่างฉันไม่ได้เลย มีอนาคตหน่อยได้ไหม? แค่นี้ทำเป็นเรื่องใหญ่ ถ้ายังร้องไห้อีกนะ ฉันไม่สนนายแล้วจริง ๆ ด้วย”

พอสิ้นเสียง เสี่ยงจื่อก็ปิดปากอย่างว่าง่าย ใช้ดวงตาไร้เดียงสาคู่นั้นมองจ้าวต้าเอ๋อ เขากะพริบตาสื่อให้จ้าวต้าเอ๋อพูดต่อ

จ้าวต้าเอ๋อเห็นดังนั้นก็ถอนหายใจโล่งอก อธิบายว่า “การแสดงครั้งนี้แน่นอนว่าไม่ใช่ให้นายเล่นคนเดียว คนที่จะเล่นด้วยก็คืออีกคน ไม่ใช่ฉัน และก็ไม่ใช่ปู่ทวดคนโตของฉัน สมองนายทั้งวันคิดอะไรอยู่เนี่ย ปู่ทวดคนโตของฉันเป็นคนแบบไหนก็รู้ ๆ กันอยู่ นิสัยแกแบบนั้น แกไม่มีทางมาแกล้งป่วยเป็นเพื่อนเราหรอก