0166

⬢⬢⬢

ตอนที่ 167 เสี่ยงจื่อผู้ขี้รับงาน

จ้าวต้าเอ๋อรีบร้อนไปหาเสี่ยงจื่อ และก็เป็นจริงดังคาดที่มาถึงหลังบ้านของตัวเอง พอมาถึงก็เห็นร่างที่กำลังง่วนอยู่ของเสี่ยงจื่อ รวมทั้งรถตู้มือสองของเขา

“เสี่ยงจื่อ!” จ้าวต้าเอ๋อตะโกนสุดเสียง พอเสี่ยงจื่อเห็นจ้าวต้าเอ๋อก็โบกมือเป็นสัญญาณว่า “อาหญิงเล็ก!”

จ้าวต้าเอ๋อเห็นเสี่ยงจื่อกำลังขนอะไรบางอย่างอยู่ พอเดินเข้าไปดูก็พบไก่เป็ดเกือบสิบกว่าตัว จ้าวต้าเอ๋อตกใจ รวบรวมสติได้ก็วิ่งเหยาะๆเข้าไปใกล้ๆ ก็เห็นว่าเสี่ยงจื่อกำลังจับไก่เป็ดลงจากรถ ทั้งหมดสิบตัว พอเข้าไปใกล้ก็ได้กลิ่นเหม็นเฉพาะตัวของไก่เป็ดลอยมา

จ้าวต้าเอ๋อขมวดคิ้วถามว่า “เสี่ยงจื่อ นายทำอะไรพวกนี้เนี่ย?”

เสี่ยงจื่อเช็ดเหงื่อบนหน้าด้วยผ้าขนหนู แล้วพูดอย่างสดใสว่า “อาหญิงเล็ก ผมกำลังช่วยคนในหมู่บ้านขนไก่เป็ดอยู่ครับ ก็ใกล้จะตรุษจีนแล้วใช่ไหมล่ะ ทุกบ้านต้องเตรียมของฉลองตรุษจีนกัน บางบ้านก็ฝากผมไปขนไก่เป็ดห่านจากหมู่บ้านจวี่เหรินจ่างจื่อข้างๆกลับมา”

จ้าวต้าเอ๋อฟังแล้วปวดหัวไปหมด นี่มันอะไรกัน พอสังเกตไก่เป็ดพวกนี้ดีๆ หลายตัวก็มีท่าทางป่วยๆเซื่องๆซึมๆ นี่มันไม่ใช่สภาพที่เป็นโรคระบาดไก่หรอกหรือ?