เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 166 จัดการเด็กเกเร
งานโยธาก็คือตอนสร้างตึก ตอกเสาเข็ม เทฐานราก ขึ้นโครง จนถึงปิดหลังคา
ช่างไม้รับผิดชอบงานที่ละเอียดอ่อนที่สุดในพวกนี้ ทั้งแบบแปลน ขนาด ระดับน้ำ เป็นต้น ถือเป็นสายงานเทคนิคแท้ ๆ
เสี่ยวลิ่วจื่อลืมตาโพลง ดูเหมือนยังนอนไม่พอ มีห่วงตาดำคล้ำและหาวอยู่ตลอด เขาไม่รู้เลยว่าตัวเองจะทำงานช่างไม้ได้หรือไม่ จึงถามออกไปเชิงสอบถามว่า “ต้าเอ๋อ เธอว่าช่างไม้นี่ต้องมีความรู้ไหม? ฉันจบแค่ประถม จะทำได้ไหม? ฉันก็เคยสืบมาบ้าง ได้ยินว่าช่างไม้หาเงินได้เยอะเลย”
“น่าจะไม่เป็นไรนะ รู้ตัวเลขก็พอ มันเป็นทักษะที่ทำบ่อยแล้วก็เก่งเอง เธอเรียนเยอะ ๆ ไม่มีอะไรทำไม่ได้หรอก” จ้าวต้าเอ๋อพูดว่า “ในเมื่อพี่หกชี้ทางสว่างให้ฉันแล้ว เดี๋ยวขายน้ำตาลกรวดให้ฉันก็ลดราคาหน่อยสิ”
จ้าวเสี่ยวลิ่ว “………”
จ้าวต้าเอ๋อ เธออย่าฝันมากเกินไป จะมาต่อรองราคากับเสี่ยวลิ่วจื่อฉันเนี่ยนะ? เธอคิดมากไปเองล้วน ๆ
“ฉันให้เพิ่มอีกชิ้นได้……”
“อุ๊ย……” จ้าวต้าเอ๋อหัวเราะจนโมโห “พี่หกนี่ขี้งกจริง ๆ สมกับที่ร่ำรวยขึ้นมาได้ ด้วยความขี้งกของพี่นี่แหละ พี่จะทำการใหญ่ได้แน่”