เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 160 ดินแดนสวรรค์สำหรับเกษียณ
ส่วนเรื่องที่ว่าการติดคุกนั้นเหมาะแก่การเกษียณหรือไม่ ไม่ต้องสนว่าหวังกุ้ยเซียงที่อยู่ข้างในจะเชื่อหรือไม่ แต่จ้าวต้าเอ๋อเชื่อสนิทใจโดยไม่สงสัยเลย
ที่นั้นมีข้าวให้กิน มีที่ให้อยู่ เหมาะที่สุดกับหญิงชราอย่างหวังกุ้ยเซียงที่เอาแต่นอนกินทั้งวัน ไม่ทำงานทำการอะไรเลย ที่อื่นไม่ได้ ที่อื่นไม่เลี้ยงคนว่างงาน...
“เฮ้อ ใกล้จะตรุษจีนแล้ว คนอยู่ในนั้นก็ลำบากเหมือนกันนะ...” สกุลกัวถอนหายใจ
ที่อย่างคุกน่ะ ไม่ใช่ที่ที่ดี แต่ก็เหมาะกับหวังกุ้ยเซียงจริง ๆ สกุลกัวกับหวังกุ้ยเซียงเป็นพี่น้องสะใภ้กัน ผ่านร้อนผ่านหนาวมาหลายสิบปี ปีนี้แก่มากแล้ว ก็ไม่ได้ติดต่อกันมากนัก หวังกุ้ยเซียงก็ได้เป็นย่าแล้ว แต่สกุลกัวยังทำงานอยู่จริง ๆ ยังพยายามทำไร่ทำนาประเภทต่าง ๆ อยู่
คนรุ่นพวกนั้นล้วนมีลูกกันเป็นฝูง สกุลกัวมีลูกสาวห้าคน ลูกชายหนึ่งคน แต่ลูกชายคนนั้นสกุลกัวคลอดตอนที่เธออายุเกินสี่สิบแล้ว ก็ถือว่าได้ลูกตอนแก่ ได้ลูกตอนแก่ก็ต้องเผชิญปัญหาหนึ่งที่ยิ่งใหญ่ นั่นก็คือต้องลำบากมากหน่อย พอคนเราถึงวัยหนึ่ง โดยเฉพาะในชนบทที่ทำแรงงาน ก็จะรู้สึกว่ากำลังไม่พออยู่บ้าง และสถานการณ์นี้ยิ่งอายุมากจะยิ่งเห็นได้ชัดขึ้น