เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 159
จวี่ชุนเหวินขมวดคิ้วแน่น ในใจคิดว่าอย่างไรเสียก็ไม่ดี หันไปมองรอบ ๆ เห็นเพื่อนบ้านของโจวเทียนเสียงอยู่ไม่ไกล กำลังขนมูลวัวขึ้นรถลาที่ตรงนั้น ดูท่าจะเอาไปส่งที่ไร่ทำปุ๋ย
“ลุงจางครับ ไก่ที่บ้านพี่ใหญ่ผมไปไหนหมด? ทำไมไม่เหลือสักตัว?”
ได้ยินเสียงจวี่ชุนเหวิน ลุงจางเงยหน้าขึ้น สีหน้าดูเหมือนจะมีความสุขมาก “เฮ้ย ตายหมดแล้ว ถ้ามีชีวิตอยู่ก็จะมากินของในกองมูลวัวเราแล้วก็คุ้ยเขี่ยส่งเสียงเอะอะไปทั่ว ทำให้ถนนเลอะเทอะไปหมด ตายแล้วดี ตายแล้วดี”
ลุงจางดีใจมากที่ไก่บ้านโจวเทียนเสียงตายหมด แม้คนเมืองหลายคนจะคิดว่าการเลี้ยงไก่เป็ดในชนบทแล้วได้กินไข่ไก่เป็นเรื่องน่าอิจฉา แต่สำหรับลุงจางแล้ว เขารังเกียจเรื่องนี้มาก เพราะแม่ไก่บ้านโจวเทียนเสียงออกไข่ก็ไม่เคยแบ่งให้เขากินฟรี ๆ แถมฝูงไก่นั้นยังขันตอนกลางดึก กลางวันก็ถ่ายมูลเลอะไปทั่ว โดยเฉพาะหน้าร้อน กลิ่นเหม็นทนไม่ไหว
อีกทั้งในฤดูร้อน ฝูงไก่นั้นไม่ทำอะไรเลย เข้ามาในสวนผักของเขาโดยเฉพาะ กินใบผักที่ปลูกไว้จนหมด ลุงจางพูดไปหลายครั้ง แต่โจวเทียนเสียงก็ไม่ได้ลดละอะไร ไก่ของเขาก็ปล่อยเลี้ยงแบบนี้ตลอด