0150

⬢⬢⬢

ตอนที่ 151

จ้าวต้าเอ๋อตัวสั่นเทาในฤดูหนาวอันหนาวเหน็บทางเหนือ จินตนาการถึงสีหน้าอิจฉาของพวกมันฝรั่งหัวเล็กจากทางใต้ที่ใฝ่ฝันถึงหิมะโปรยปราย…

สำหรับคนที่ไม่เคยเห็นหิมะ วันที่หิมะตกช่างน่าปรารถนาและสวยงาม ราวกับหิมะใต้แสงตะวันฉาย ยิ่งมองยิ่งเพลิดเพลิน

แต่สำหรับชาวบ้านในหมู่บ้านตงไถจื่อแล้ว หิมะที่ตกก็มีแค่สองเรื่อง คือ ด่าพ่อแม่ กับกวาดหิมะ

วันหิมะตกมักง่วงง่าย จ้าวต้าเอ๋อหลับๆ ตื่นๆ พอตื่นขึ้นมาอีกทีก็เป็นเช้าวันรุ่งขึ้นแล้ว

เพราะหัวเตียงคั่งร้อนเกินไป ทำให้จ้าวต้าเอ๋อปากแห้งคอแห้ง

แถมยังปวดเอวอีก…

เตาผิงคังเป็นแบบนี้ ถ้าใส่ฟืนมากพอ มันจะร้อนขึ้นอย่างรวดเร็วและควบคุมอุณหภูมิไม่ได้ง่ายนัก จ้าวต้าเอ๋อหลับไป โจวชุนเหวินกลัวจ้าวต้าเอ๋อจะหนาว เลยใส่ฟืนเต็มที่ เผาเตียงคังเต็มที่

หัวเตียงคั่งร้อนจนพองขึ้นมา (คำคุณศัพท์ อาการทางกายภาพเมื่อพองตัวถึงระดับหนึ่ง) จ้าวต้าเอ๋อหลับอยู่จึงไม่รู้ตัว ผลก็คือเอวใกล้จะสุกเป็นเนื้อสุกแล้ว จึงปวดเอว