เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 225 ส่งตัวไป
อ๋องเฉิงมีสีหน้าปวดใจยิ่งนัก
จะกล่าวว่าเขาดูความคิดอ่านของเซียวจิ่งหรงไม่ออกเลยแม้แต่น้อย ก็หาใช่ไม่
เขารู้สึกมาเนิ่นนานแล้วว่าบุตรชายคนโตผู้นี้ของตนกระหายความสำเร็จและผลประโยชน์ บางคราก็มักใช้เล่ห์เหลี่ยมเล็ก ๆ น้อย ๆ
ทว่ากับเรื่องราวเหล่านี้ เขาล้วนลืมตาข้างหนึ่งหลับตาข้างหนึ่งมาโดยตลอด
นับแต่ฮูหยินและลูกชายของตนทยอยล่วงลับจากไป อ๋องเฉิงก็เคยท้อแท้สิ้นหวังอยู่ช่วงเวลาหนึ่ง
เขารู้สึกว่าสิ่งที่ตนกระทำมิได้มีสิ่งใดผิดพลาด
ทว่ากลับต้องสูญเสียสิ่งสำคัญข้างกายไปอยู่ร่ำไป
ด้วยเหตุดังนั้นในเวลาต่อมา ยามที่เซียวจิ่งหรงคอยปรนนิบัติอยู่ข้างเตียงทั้งวันทั้งคืนโดยไม่ถอดเสื้อผ้าผ่อน ในใจของเขาจึงยังคงบังเกิดความสะเทือนใจเป็นอย่างยิ่ง
ที่แท้ ตนเองก็มิใช่ไร้ผู้คนคอยห่วงใย