ตอนที่ 224 เจ้าแค่แก่ชรา มิใช่ตาบอด

ตอนที่ 224 เจ้าแค่แก่ชรา มิใช่ตาบอด

“อื้อๆๆ!”

เซียวจิ่งหรงคุกเข่าอยู่บนพื้น เนื่องจากปากถูกอุดไว้ จึงไม่อาจเอ่ยคำใดออกมาได้แม้แต่ครึ่งคำ

อ๋องเฉิงหันไปมองเซียวมู่ “มู่เอ๋อร์ เจ้าลองพูดมาสิ เรื่องนี้มันเป็นมาอย่างไรกันแน่ พี่น้องชายสองคนของพวกเจ้า ไฉนจึงได้ก่อเรื่องวุ่นวายจนถึงขั้นนี้ได้”

“ท่านอ๋อง!” เซียวมู่ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าวพลางประสานมือคารวะ

“มิใช่ว่าเรียกพ่อแล้วหรอกหรือ ไฉนจึงเปลี่ยนกลับไปอีกเล่า” อ๋องเฉิงเอ่ยแก้คำ

“บิดา!” เซียวมู่เปลี่ยนคำเรียก

“อื้อๆๆ!”

เซียวจิ่งหรงที่คุกเข่าอยู่บนพื้นพูดไม่ออกบอกไม่ถูกอย่างยิ่ง

นี่มันเวลาไหนกันแล้ว บิดายังมีเวลามาใส่ใจเรื่องพรรค์นี้อีกหรือ