เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 146 ถือโอกาสแสดงความรัก
“แม่... แม่... แม่นางเย่!” สวีไฉเอ่ยอย่างติดอ่างเล็กน้อย
“พวกเรามิใช่ว่าจะไปส่งของหรือ เหตุใดจึงแล่นมาถึงที่ว่าการอำเภอเล่า เดินทางผิดทางหรือไม่”
“มิได้ผิดทาง ที่ที่พวกเราจะมาก็คือที่นี่แหละ” เย่ลั่วซินเอ่ยพลางทำท่าจะกระโดดลงจากรถม้า
เซียวมู่เห็นเข้าก็รีบคว้าตัวรั้งไว้ ตนเองก้าวลงไปก่อน จากนั้นจึงยื่นสองมือเข้าประคอง ให้เย่ลั่วซินลงมา
ทั้งสองสบตากันแล้วยิ้มแย้ม แทบจะทำให้ดวงตาของสวีไฉบอดพร่า
เย่ลั่วซินหันศีรษะกลับมา ชี้ไปที่ตะกร้าสะพายหลังแล้วเอ่ยกับสวีไฉ “สวีไฉ เอาตะกร้าสะพายหลังลงมา”
สวีไฉส่งตะกร้าสะพายหลังให้เซียวมู่ ทว่าตนเองกลับรีรอไม่ยอมลงจากรถ “มิเช่นนั้น ข้าไม่ไปจะดีกว่ากระมัง”
“เช่นนั้นจะใช้ได้อย่างไร เจ้าคิดจะกินข้าวเปล่า ๆ รึ” เย่ลั่วซินถาม