เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 145 สวีไฉได้รับความไว้วางใจให้ทำงานสำคัญ
เมื่อจัดการเรื่องแรงงานรับจ้างระยะยาวสำหรับทำนาเรียบร้อย ฮูหยินผู้เฒ่าก็มองหาช่างฝีมือที่ฟอกหนังเป็นในกลุ่มคนต่อ
ทว่ามองดูไปมาก็ยังไม่พบคนที่เหมาะสม ทำได้เพียงวางมือไว้ชั่วคราว
เฉินต้าและเฉินเอ้อร์นั่งรถม้าคันเดียวกับฮูหยินผู้เฒ่ากลับหมู่บ้าน ตลอดทางเฉินต้าเอาแต่เงียบขรึมไม่เอ่ยคำใด ตรงกันข้ามกับเฉินเอ้อร์ที่ทำราวกับสนิทสนมคุ้นเคยมาแต่ไหนแต่ไร พูดจาเจื้อยแจ้วซักถามเรื่องราวมากมายกับคนขับเกวียน
อย่างเช่นในหมู่บ้านมีที่นาอุดมสมบูรณ์มากหรือที่นาผืนเล็กมาก?
ยามทุกคนทำนาได้หมักปุ๋ยหรือไม่?
ปีหนึ่งถอนหญ้ากี่ครั้ง?
ยามรวงข้าวเริ่มติดเมล็ด น้ำในนาต้องรักษาระดับความลึกไว้กี่ส่วน เป็นต้น
แม้คนขับเกวียนจะทำนามาชั่วชีวิต บางคำถามก็ยังตอบไม่ได้อยู่ดี