ตอนที่ 17 อาจารย์ของเซียวมู่

ตอนที่ 17 อาจารย์ของเซียวมู่

เซียวมู่มักบอกเสมอว่าอาจารย์เป็นพรานเดินเขาตามแบบแผนดั้งเดิมคนหนึ่ง

ในใจของเย่ลั่วซินจึงจินตนาการอีกฝ่ายเป็นผู้เฒ่ารูปร่างกำยำ ซื่อสัตย์จริงใจและเปี่ยมความสามารถ

ทว่าการจัดวางข้าวของในห้องฝั่งตะวันตกกลับประณีตงดงามและสงบพิสุทธิ์ยิ่งนัก

ริมหน้าต่างมีโต๊ะไม้ตัวหนึ่งตั้งอยู่ บนโต๊ะนอกจากกระบอกใส่พู่กันแล้ว ยังจัดวางชุดน้ำชาไว้อีกหนึ่งชุด

ถัดลึกเข้าไปเป็นเตียงไม้ ม่านเตียงขาวผ่องดั่งหิมะ ผ้าห่มฟูกที่นอนบนเตียงก็สะอาดสะอ้านเป็นระเบียบเรียบร้อยยิ่ง

สิ่งที่ทำให้เย่ลั่วซินประหลาดใจที่สุด คือกู่ฉินตัวหนึ่งที่แขวนอยู่ตรงหัวเตียง

ตัวกู่ฉินเป็นมันเงาวาววับ มองปราดเดียวก็รู้ว่าผ่านกาลเวลามานานปี ทั้งยังได้รับการทะนุถนอมดูแลรักษาเป็นอย่างดี