เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 411 อย่าสละชีพแทนข้า จงอยู่ใช้วันเวลาที่เหลือไปกับข้า
ภายในถ้ำพำนักเงียบสงบลง
แสงจันทร์สาดส่องผ่านหน้าต่างไม้จื่อเข้ามา ทาบทาลงบนขอบแท่นหิน ซูเสี่ยวจิ่วนั่งหันหลังให้ไป๋อิน เรือนผมยาวถูกมัดรวบด้วยสายรัดผมเส้นเก่า ปอยผมระเกะระกะไม่กี่เส้นทิ้งตัวลงข้างหูจิ้งจอก
มือของนางยังคงแนบอยู่บนฝ่ามือของไป๋อิน
ตราประทับจิ้งจอกน้อยนั้นแนบชิดกับปลายนิ้วของนาง อุณหภูมิร้อนผ่าวยิ่งนัก ไป๋อินกุมหวีกระดูกไว้ มิได้ปล่อยมือในทันที สายตามองตามเรือนผมยาวของนางทอดลงไปยังข้างลำคอ แล้วหยุดนิ่งอยู่เนิ่นนาน
ตรงนั้นขาวผ่องหมดจด ไร้ซึ่งรอยแผล
ทว่าเขายังจำได้ ยามที่ไอสังหารของตนคุ้มคลั่ง กรงเล็บพยัคฆ์เคยอยู่ห่างจากลำคอของนางเพียงครึ่งนิ้ว อีกทั้งยังจำได้ว่าในตำหนักกว่างหาน นางอาบไปด้วยโลหิตทั่วร่าง กระทั่งเก้าหางยังถูกค่ายกลสังเวยกดทับจนมิอาจยกขึ้นได้