เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 397 สิ่งที่ลืมมิใช่รัก หากแต่เป็นปณิธานตกค้าง
พายุหิมะโปรยปรายลงมาอีกครา
จิ้งจอกสวรรค์โบราณยืนตระหง่านอยู่กึ่งกลางค่ายกลหินดำ โซ่ตรวน 372 เส้นร้อยทะลวงกระดูกหัวไหล่และโคนหางทั้งเก้า ลวดลายค่ายกลสองสีแดงชาดและขาวจันทราหมุนเวียนไปตามตัวโซ่อย่างเชื่องช้า
หลี่ฉางเกิงวัยเยาว์เฝ้าอยู่ที่ใจกลางค่ายกล
ลวดลายดำปราณชั่วสุดขั้วตรงหน้าอกของเขาพลันสงบนิ่งลงแล้ว กระบี่เหล็กเปื้อนเลือดวางพาดอยู่เบื้องหน้าหัวเข่า ฝ่ามือยังคงกุมด้ามกระบี่แน่น มิได้คลายออกแม้แต่น้อย
ซูฉางอันตรวจตราค่ายกลเก้าหางแบ่งภัยทีละจุด
ชีพจรปฐพีรองรับปราณมรณะ ปรากฏการณ์จันทราไท่อินแช่แข็งปราณชั่วสุดขั้ว จุดแกนค่ายกลแห่งอนาคตรองรับผลกรรมที่ข้ามผ่านสามพันปี การผันกระแสทั้งสามจุดเชื่อมโยงหัวท้าย ไร้วี่แววการพังทลายอีกต่อไป
เมื่อตรวจสอบจนแน่ชัด นางจึงสกัดจุดตายทั่วร่างอีกครั้ง ผนึกทั้งอำพันจันทร์ไท่อิมและต้นกำเนิดเก้าหางลงสู่ภายในกาย
แรงปฏิเสธแห่งเทียนเต้าพลันล่าถอยกลับไปตามกัน