เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 396 กรรมสามพันปีหวนคืนสู่ตำแหน่ง
ลมและหิมะโปรยปรายลงมาอีกครา
ลวดลายดำปราณชั่วสุดขั้วที่หน้าอกของเด็กหนุ่มหลี่ฉางเกิงถดถอยกลับคืนสู่ชีพจรหัวใจ ลมหายใจค่อย ๆ ราบเรียบสม่ำเสมอ กระบี่เหล็กเปรอะโลหิตเล่มนั้นยังคงถูกเขากุมไว้ในมือ ปลายกระบี่ยันอยู่กับหินดำ ค้ำจุนให้เขารักษาใจกลางค่ายกลไว้ได้
เบื้องหน้ารอยแยกกาลอวกาศ หลี่ฉางเกิงโครงกระดูกขาวเหลือเพียงร่างแหลกเหลวครึ่งซีก
กระดูกซี่โครงและกระดูกสันหลังของเขาติดอยู่ระหว่างอดีตกับอนาคต ตะปูกระดูกหงเหมิงจมลึกเข้าไปในสองฟากฝั่งของรอยแยก สกัดกั้นกระแสเชี่ยวแห่งกาลเวลาเอาไว้ได้อย่างหวุดหวิด
ซูฉางอันมิได้ปล่อยมือ
นางกดค่ายกลแบ่งภัยสามฐานไว้ พลางตรวจสอบไปตามสายชีพจรละเอียดสีขาวจันทร์ทีละชิ้น ค่ายกลได้เชื่อมต่อกับชีพจรปฐพีเหวเยือกหนาว ปรากฏการณ์จันทราไท่อิน และต้นกำเนิดเก้าหางแล้ว ปราณชั่วร้ายสีดำที่รั่วไหลออกไปก็ถูกกดข่มกลับคืนสู่ใต้พิภพเช่นกัน
ทว่านิ้วมือของนางกลับหยุดชะงักลงอย่างรวดเร็ว
บนพื้นหิมะ โซ่ตรวนเหล่านั้นที่ถูกจิ้งจอกสวรรค์โบราณดิ้นจนขาดกำลังเลือนรางกลายเป็นภาพลวง