กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 388 โซ่ตรวนมิจำเป็นต้องขาดสะบั้น
เหนือเหวเยือกหนาว ลมและหิมะเริ่มเบาบางลง
หลี่ฉางเกิงโครงกระดูกขาวยังคงยืนอยู่ที่เดิม ฝ่ามือกระดูกครึ่งท่อนทอดลงข้างกาย
คำพูดประโยคนั้นของจิ้งจอกสวรรค์โบราณที่ว่า “เคารพการตัดสินใจของข้า มิใช่การครอบครอง” ยังคงกดทับอยู่ในไฟดวงจิตของเขา
เรือข้ามฟากสีเลือดลอยคว้างอยู่กลางเวหา
ไอเคราะห์สังหารสุดขั้วที่ม้วนตลบอยู่ใต้ท้องเรือถูกโซ่ตรวน 372 เส้นเหนี่ยวรั้งไว้ กลายเป็นสายหมอกดำสลับแดงเป็นระลอก ๆ ไหลย้อนกลับสู่ก้นบึ้งของเหวเยือกหนาว
ทุกครั้งที่หมอกย้อนกลับมาหนึ่งสาย ร่างของหลี่ฉางเกิงโครงกระดูกขาวก็จะปรากฏรอยร้าวเพิ่มขึ้นหนึ่งรอย
เขามิได้ยกมือขึ้นอีก
ใจกลางค่ายกลหินดำ จิ้งจอกสวรรค์โบราณยังคงทาบมือลงบนหน้าผากของหลี่ฉางเกิงวัยเยาว์