เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 378 เบี้ยเดิมพันคว่ำกระดาน
ซูฉางอันย่ำเท้าสูง ๆ ต่ำ ๆ ลุยไปในกองหิมะทับถมของเมืองลั่วเยี่ยน หิมะหนาลึกมิดหัวเข่า น้ำหิมะเย็นยะเยือกซึมผ่านรองเท้าบูตซอมซ่อจนเปียกชุ่มไปนานแล้ว สองขาหนักอึ้งราวกับตะกั่ว ทุกครั้งที่ยกก้าวต้องออกแรงมหาศาล เหนื่อยล้าจนนางต้องหอบหายใจกระชั้น
ลมหนาวบาดกระดูกเจือเกล็ดน้ำแข็งซัดกระหน่ำใส่ใบหน้าอย่างไร้ความปรานี นางต้านทานความหนาวเหน็บอันเยือกแข็งจนแทบไร้ความรู้สึก ก้าวตามกระแสการหยั่งรู้สายบางเบาในห้วงจิตที่ใกล้จะมอดดับ จนในที่สุดก็มาถึงหน้าวัดร้างทางทิศเหนือของเมืองแล้วหยุดฝีเท้าลง
นางมิได้ผลีผลามเข้าไปใกล้ ในเขตอันตรายที่แม้แต่เสียงลมหายใจก็อาจเปิดเผยร่องรอยได้เช่นนี้ ความบุ่มบ่ามเพียงเล็กน้อยย่อมนำพาหายนะมาสู่ตน นางจึงอาศัยแนวกำแพงดินพังทลายกับกองฟืนที่สุมไว้อย่างระเกะระกะ ซ่อนเร้นร่างซูบผอมไว้ใต้เงามืดของตรอกแคบสลัวอย่างมิดชิด ไม่กล้าส่งเสียงหรือความเคลื่อนไหวใดแม้แต่น้อย