เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 363 สตรีผู้นี้ คล้ายมิได้ใส่ใจจริง ๆ
ทั้งในและนอกประตูเมือง เงียบสงัดไร้สรรพสำเนียง
ลมหนาวพัดพาเศษน้ำแข็งบนพื้น สาดซัดเข้าใส่ห่วงประตูสำริดอันชำรุดทรุดโทรมจนบังเกิดเสียงกราวแผ่วเบา สายตาของทุกคนล้วนจับจ้องไปที่สตรีชุดขาวผู้นี้ เพื่อรอคอยการตัดสินใจของนาง
เฉินป๋อยงหอบหายใจหนักหน่วง ข้อนิ้วมือขวาที่กำกริชอาบยาพิษขาวซีด คมมีดกดแนบลงบนเส้นเลือดใหญ่ที่คอของเฉินฝาน โลหิตพิษสีดำไหลหยดลงตามคมมีด กระทบลงบนแผ่นอิฐหินออบซิเดียนด้านล่าง กัดกร่อนจนเป็นหลุมเล็ก ๆ รูแล้วรูเล่า
เขากำลังเดิมพัน เดิมพันว่าสตรีที่มีพลังรบระดับกึ่งจักรพรรดิผู้นี้จะพะวักพะวงเกรงกระทบใจมรรคของเฉินเสวียน
ซูฉางอันยืนสงบนิ่งอยู่กับที่ ปลายกระบี่ธรรมไท่อินชี้เฉียงลงสู่พื้น หยดน้ำแข็งสีฟ้าครามหยดหนึ่งเลื่อนไหลลงตามร่องกระบี่ ซึมลึกสู่ผืนดินอย่างเงียบงันไร้ร่องรอย
นางมองดูเฉินป๋อยง มองดูเหล่าคนสายรองตระกูลเฉินที่ถูกโซ่ตรวนล่ามไว้ด้วยสีหน้าเผือดซีดราวกองเถ้า
ทันใดนั้น นางกลับแค่นหัวเราะออกมาเบา ๆ คำรบหนึ่ง