เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 362 ตัดชีพจรวิญญาณค่ายกลทลาย เขตแดนไท่อินทำลายความต่ำช้า
ซูฉางอันกระชับกระบี่ยักษ์ในมือแน่น แววตาเย็นเยียบ ปลายกระบี่ชี้ตรงไปยังม่านแสงชั้นที่สอง
ร่างธรรมจิ้งจอกน้ำแข็งเก้าหางสูงร้อยจั้งยกกระบี่น้ำแข็งยักษ์ที่ควบแน่นจากกฎเกณฑ์เยือกแข็งขั้วขั้วขึ้นตามการเคลื่อนไหวของนาง หางจิ้งจอกสีฟ้าครามหนาใหญ่ทั้งเก้าสะบัดพริ้วในห้วงสุญญากาศอย่างบ้าคลั่ง ปราณวิญญาณเยือกแข็งขั้วขั้วที่ล่องลอยอยู่ทั่วฟ้าดินถูกช่วงชิงไปอย่างดุดัน หลั่งไหลเข้าสู่ร่างธรรมอย่างบ้าคลั่ง
อุณหภูมิในอากาศดิ่งลงเหวในพริบตา คูเมืองรอบกำแพงเมืองตระกูลเฉินกลายเป็นน้ำแข็งถึงก้นคูทันที ส่งเสียงลั่นแตกร้าวของชั้นน้ำแข็งดังก้อง บนกำแพงเมือง เหล่าผู้บำเพ็ญตระกูลเฉินที่สวมเกราะหนักรู้สึกเพียงไอหนาวเหน็บเสียดแทงทะลุเกราะเหล็ก ตรงเข้าสู่ไขกระดูก ผู้ที่มีตบะอ่อนด้อยกว่า กระทั่งมือที่กุมอาวุธยังสั่นเทาอย่างไม่อาจควบคุม
กู้เซียงยืนตระหง่านอยู่บนไหล่ซ้ายของร่างธรรม ชายเสื้อคลุมสีเขียวสะบัดพลิ้วในสายลมหนาว มือซ้ายไพล่หลัง มือขวาถือพู่กันมหาปราชญ์ตวัดแต้มกลางอากาศ ปราณเฮ่าเหรินเที่ยงธรรมหลั่งไหลออกจากร่างของเขาไม่ขาดสาย ควบแน่นเป็นตัวอักษรโบราณสีทองขนาดเท่าถังข้าวสารกลางเวหา แต่ละอักษรล้วนแฝงกลิ่นอายหนักแน่นที่สะกดปราบทุกสรรพสิ่ง กระแทกเข้าใส่ม่านแสงค่ายกลที่สั่นคลอนอย่างรุนแรง