0352

⬢⬢⬢

ตอนที่ 352 ข้าคือฉางเอ๋อ หรืออีกนัยหนึ่ง ข้าก็คือเจ้า

เสียงลากโซ่เหล็กอันหนักอึ้งดังก้องมาจากส่วนลึกที่สุดของก้นเหว เสียงนั้นไม่ดังนัก ทว่ากลับแฝงด้วยพลังทะลุทะลวงที่มองข้ามกฎมิติ กระแทกเข้าสู่วิญญาณเทพของทุกคนภายในวังน้ำแข็งอย่างชัดเจน

มือขวาที่ยื่นออกไปของซูฉางอันชะงักค้างอยู่กลางอากาศ นิ้วทั้งห้าบิดเกร็งจนถึงขีดสุด ปลายนิ้วอยู่ห่างจากอำพันจันทร์ไท่อิมที่เปล่งประกายแสงสีฟ้าเยือกเย็นเพียงครึ่งชุ่นสุดท้าย และในระยะเพียงครึ่งชุ่นนี้เอง ไอเย็นไท่อินอันบริสุทธิ์ดั้งเดิมพลันเกิดความเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหัน

ความหนาวเหน็บเหนือกาลเวลาที่ก้นเหวถูกทำลายลงอย่างรุนแรง ปราณมรณะสีเทาดำอันเหนียวข้นม้วนตัวพวยพุ่งขึ้นมาจากก้นเหวอันมืดมิด ปราณมรณะหนาทึบถึงขีดสุด ทุกหนแห่งที่มันพัดผ่าน กฎแห่งความว่างเปล่าถูกกัดกร่อนจนเกิดจุดด่างดำถี่กระชั้น วายุเยือกไท่อินถักทอเข้ากับปราณมรณะเหล่านี้ กลายเป็นเสาลมขุ่นมัวที่บดขยี้ทำลายล้างทุกสิ่งทุกอย่างในวังน้ำแข็งอย่างบ้าคลั่ง

ซูฉางอันเผชิญหน้าเป็นคนแรก เศษวิญญาณของนางสั่นไหวอย่างรุนแรงภายใต้การกัดเซาะของปราณมรณะสีเทาดำ ขอบกายาดวงจิตที่เดิมทีอาศัยไอเย็นเยือกควบแน่นอย่างยากลำบาก หลุดลอกเป็นจุดแสงขนาดใหญ่ในพริบตา รอยแตกร้าวลามจากแขนขึ้นมาจนประชิดขั้วหัวใจ