เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 333 กักขังดวงกายดวงจิตเจ้า จุดโคมฟ้า
แสงรำไรที่ปลายทางเดินสว่างวาบขึ้นฉับพลันระหว่างผนังน้ำแข็งอันคับแคบ
เมื่อผ่านพ้นเส้นทางลับน้ำแข็งทมิฬอันยาวเหยียด ความรู้สึกอึดอัดคับแคบพลันมลายหายไปจนสิ้น
สิ่งที่ปรากฏเบื้องหน้า มิใช่ห้องลับคับแคบดั่งที่จินตนาการไว้ หากแต่เป็นถ้ำน้ำแข็งใต้พิภพที่กว้างใหญ่พอจะกลืนกินเมืองจักรพรรดิจงโจวได้ทั้งเมือง
เพดานถ้ำสูงตระหง่าน มีแท่งน้ำแข็งย้อยสีฟ้าครามลึกล้ำห้อยระย้าอยู่ไร้คณานับ
ใจกลางถ้ำน้ำแข็งไร้สิ่งอื่นใด มีเพียงประตูกระดูกขาวสีขาวโพลนสูงร้อยจั้งตั้งตระหง่านอยู่อย่างเงียบสงบ
ประตูกระดูกขาวมิได้เกิดจากการนำเศษกระดูกมาต่อกัน ทว่าประสานขึ้นจากกระดูกซี่โครงสัตว์ร้ายขนาดยักษ์สองท่อนที่สมบูรณ์แบบ
ผิวสัมผัสของกระดูกไร้ร่องรอยด่างพร้อยแห่งกาลเวลา กลับเปล่งประกายมันวาวดั่งหยกอันอบอุ่น ประตูกระดูกขาวที่ไม่แผ่คลื่นพลังวิญญาณแม้เพียงเศษเสี้ยวบานนี้ กลับสะกดข่มห้วงว่างรอบด้านจนเงียบงันเป็นแดนมรณะ แม้แต่กระแสไอเย็นยะเยือกที่บ้าคลั่ง เมื่อเข้าใกล้ในระยะ 10 จั้ง ก็ถูกพลังไร้รูปบดขยี้จนแหลกสลาย