0332

⬢⬢⬢

ตอนที่ 332 ลานอสุราที่พายุหิมะมิอาจสะกด

ภายในทางลับน้ำแข็งทมิฬอันมืดสลัว ไอหนาวเหน็บแทรกซึมถึงกระดูก แสงสลัวซีดขาวของไข่มุกราตรีบนผนังทอดเงาร่างของคนทั้งสี่ให้ทอดยาวยวบยาบ

กู้เซียงลากชายเสื้อเขียวขาดวิ่น ก้าวย่างซวนเซไร้เรี่ยวแรง ไป๋อินกุมบาดแผลฉีกขาดที่แผ่นหลัง ลมหายใจหนักหน่วงหอบกระชั้น ทั้งสองอยู่ซ้ายขวาตามหลังซูฉางอันอยู่กึ่งก้าว

ด้วยความยำเกรงต่อคำเตือนก่อนหน้า ทั้งสองจึงมิกล้ากำเริบอีก แม้แต่เสียงหายใจยังต้องสะกดข่มไว้ ทว่าท่ามกลางความเงียบสงัดดุจป่าช้า การเข่นฆ่าอันไร้เสียงอีกระลอกหนึ่งกลับกำลังก่อตัวอย่างเชี่ยวกรากในเงามืด

กู้เซียงเอียงศีรษะเล็กน้อย สายตามองข้ามไหล่ของซูฉางอันไปชำเลืองมองทางเบื้องขวา แววตาของอัครมหาเสนาบดีแห่งต้าโจวเต็มไปด้วยความเหยียดหยาม จงใจยืดแผ่นหลังที่ค่อมงอให้ตรงขึ้น หวังจะใช้วิสัยปราชญ์ผู้สูงส่งข่มขวัญผู้อื่น