เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 328 ผู้ยิ่งใหญ่ตกม้าตาย: กิจวัตรดึงผมกันกลางลมพายุหิมะ
ภายนอกประตูเหมันต์น้ำแข็ง ลมพายุหิมะแดนเหนือสุดทวีความบ้าคลั่งยิ่งขึ้น
เมื่อขาดการกำบังจากค่ายกลคุ้มนิกายของสำนักไท่ซ่างวั่งฉิง สายลมหนาวที่ปะปนเกล็ดน้ำแข็งจึงฟาดฟันลงบนซากปรักหักพังประหนึ่งคมดาบอันสะเปะสะปะ
ประตูเหมันต์น้ำแข็งอันหนักอึ้งปิดกั้นไออุ่นเพียงหนึ่งเดียวภายในประตูไว้ ภายนอกประตูจึงหลงเหลือเพียงความเงียบงันประดุจป่าช้า
เดิมทีกู้เซียงกับไป๋อินนั่งพิงหลังกันอยู่บนดินเยือกแข็ง หวังต้านทานไอหนาวที่พัดกระหน่ำมาจากรอบทิศ ยามนี้ทั้งสองต่างสูญสิ้นตบะ ร่างกายอ่อนแอยิ่งกว่ามนุษย์ปุถุชนทั่วไป ผ่านไปไม่นาน ท่าทางเช่นนี้ก็ไม่อาจต้านทานความหนาวเหน็บได้อีก
กู้เซียงหนาวจนใบหน้าเขียวคล้ำ ริมฝีปากซีดเผือดประดุจเถ้าถ่าน ร่างผอมแห้งใต้เสื้อคลุมเขียวขาดวิ่นสั่นเทาราวกับจับไข้ ฟันบนฟันล่างกระทบกันดังกึกกัก ไป๋อินที่อยู่ด้านข้างก็ทรมานไม่แพ้กัน ร่างสูงใหญ่คุดคู้อยู่เป็นก้อน บาดแผลลึกถึงกระดูกบนแผ่นหลังกลายเป็นเกล็ดน้ำแข็งสีเลือดคล้ำ ทุกครั้งที่หายใจล้วนดึงรั้งความเจ็บปวดเสียดแทงถึงขั้วหัวใจ
เพื่อไม่ให้ต้องหนาวตายทั้งเป็น ยอดฝีมือสะท้านพิภพทั้งสองที่เคยเกรียงไกรในอดีต จึงขยับกายเข้าหากันอย่างรู้ใจ เปลี่ยนเป็นเบียดไหล่แนบชิดเพื่อพึ่งพาไออุ่น