เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 320 เจตจำนงกระดูกแห้งในสุสาน ยิ่งยงเหนือกองทัพเรือนล้านแดนมนุษย์
โซ่ตรวนอักษรสีทองประกายโลหิตขยายใหญ่ขึ้นอย่างฉับพลันกลางเวหา แต่ละข้อโซ่ล้วนลุกไหม้ด้วยปราณเฮ่าเหรินเที่ยงธรรมและอัคคีแท้หงส์เพลิง เสาแสงปราณพิฆาตเกิงจินสีแดงคล้ำพวยพุ่งจากล่างขึ้นบน นำพาพลานุภาพบ้าคลั่งอันพร้อมจะทำลายล้างทุกสรรพสิ่ง พุ่งเข้าปะทะส่วนปลายของโซ่ตรวน
หามีเสียงระเบิดกึกก้องสะเทือนเลื่อนลั่นแต่อย่างใด
ในชั่วพริบตาที่พลังทั้งสองสายอันแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงสัมผัสกัน กลับบังเกิดความเงียบงันชวนขนลุก ปราณเฮ่าเหรินเที่ยงธรรมเป็นตัวแทนแห่งความแกร่งกร้าวเที่ยงแท้และระเบียบแบบแผนของฟ้าดิน ส่วนปราณพิฆาตเกิงจินคือที่สุดแห่งการฆ่าฟันและทำลายล้าง แก่นต้นกำเนิดเผ่าอสูรและกฎเกณฑ์สำนักหยูต่างผลักไสขับเคี่ยวและบดขยี้กันอย่างรุนแรงกลางอากาศ
ระลอกคลื่นดับสูญสีเทาที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า แผ่ขยายออกจากจุดปะทะเป็นวงกลม มุ่งสู่งซากปรักหักพังโดยรอบอย่างเงียบเชียบ
ทุกหนแห่งที่ระลอกคลื่นกวาดผ่าน เสาหินหยกขาวที่ยังหลงเหลือมิได้แตกหัก หากแต่แปรสภาพเป็นเถ้าธุลีไปในทันที อากาศถูกสูบหายไปจนหมดสิ้น มิติรอบข้างเริ่มบิดเบี้ยวอย่างรุนแรง ราวกับถูกมือที่มองไม่เห็นขยำจนยับย่น