0319

⬢⬢⬢

ตอนที่ 319 เงาเดียวดายตัดหิมะแดนเหนือสุด เกศาขาวอาภรณ์เขียวชิงวิญญาณ

เสียงฝ่ามือกระทบใบหน้าดังกังวานใส ท่ามกลางลมหิมะแห่งดินแดนเหนือสุดอันเยือกเย็นยิ่งนัก

ร่างสูงใหญ่ของไป๋อินพลันชะงักแข็งค้าง เขาไม่คิดหลบเลี่ยง ทั้งยังมิได้โคจรปราณพิฆาตเกิงจินแม้เพียงเศษเสี้ยวเพื่อต้านทานเรี่ยวแรงอันแผ่วเบานั้น

ดวงตาสีโลหิตที่เคยเปี่ยมล้นด้วยความคลุ้มคลั่งบ้าคลั่ง มลายสิ้นประกายดุร้ายลงในชั่วพริบตา

เขาค้อมศีรษะลงเล็กน้อย หัวไหล่อันกว้างใหญ่ลู่ตกลงมา

ขอบตาพลันรื้นแดงขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัดด้วยตาเปล่า

“ข้าผิดไปแล้ว” น้ำเสียงของเขาแผ่วต่ำยิ่งนัก แฝงไปด้วยความแหบพร่าและทำตัวไม่ถูก

ชูร่าโลหิตที่เพิ่งเข่นฆ่าสังหารไปทั่วสารทิศและบดขยี้ค่ายกลจนแหลกลาญเมื่อครู่ ยามนี้กลับเก็บงำจิตสังหารทั้งหมดจนสิ้น เขายืนนิ่งอยู่กับที่ สองมือทอดตกข้างกาย แม้กระทั่งลมหายใจยังต้องระมัดระวังเป็นที่สุด ด้วยเกรงว่ากระแสลมที่พ่นออกไปจะพัดพาเศษวิญญาณอันเปราะบางเบื้องหน้าให้สลายลับ