0316

⬢⬢⬢

ตอนที่ 316 อย่าว่าวิญญาณเร่ร่อนไร้ขบถ กลับยอมให้ไอสังหารคุ้มครองกาย

วายุคลั่งพัดย้อนทะลักเข้ามา

หิมะเยือกแข็งแห่งแดนเหนือสุดผสานกับกลิ่นคาวโลหิตชวนสะอิดสะเอียน ไหลทะลักผ่านรอยแตกของค่ายกลเข้ามาภายในกระโจม

ม่านประตูกระโจมอันหนาหนักของค่ายพยาบาลแนวหลังที่ฟอกขึ้นจากหนังสัตว์อสูรระดับสูงและหนักหลายร้อยชั่ง ถูกคลื่นลมที่ควบแน่นประหนึ่งมีรูปธรรมนี้ซัดจนเปิดสะบัดออก ห่วงเหล็กยึดตรึงขนาดใหญ่หักสะบั้น ม่านประตูลอยเคว้งออกไปไกลหลายจั้ง ก่อนกระแทกชั้นวางโอสถตรงมุมกระโจมจนแตกละเอียด

คลื่นลมยังคงรุนแรงมิถดถอย พุ่งตรงเข้าสู่ด้านในของกระโจม

ลั่วชิงเสวี่ยยืนอยู่เบื้องหน้าซูฉางอันโดยมิได้หันกลับมา นางชี้นิ้วกระบี่มือขวาไปข้างหน้าหนึ่งครา

มือเดียววาดผนึกเคล็ดวิชา

ม่านปราการพลังวิญญาณสีฟ้าครามคลี่กางออกเบื้องหน้าซูฉางอัน ขนาดมิต่างอันใดจากความพอดี เพียงคลุมผ้าคลุมสีเทาที่หมอบอยู่บนพื้นไว้จนมิดชิด

เศษหินและลิ่มน้ำแข็งที่ปะปนมากับคลื่นลมกระหน่ำซัดเข้าใส่ม่านปราการ บังเกิดระลอกคลื่นถี่กระชั้นซ้อนทับกันระลอกแล้วระลอกเล่า