เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 307 ชุดเขียวเหยียบหิมะตามรอยจิ้งจอก เพลิงชาลผลาญน้ำแข็งทะลวงไท่ซวี
ทางเหนือของนครเทวะต้าโจวยังมีทุ่งหิมะกว้างไกลหมื่นลี้
ลมแดนเหนือม้วนเกล็ดหิมะขนาดใหญ่เท่าผืนเสื่อเริงระบำบ้าคลั่งระหว่างฟ้าดิน นี่คือโลกสีขาวบริสุทธิ์อันไร้จุดสิ้นสุด ต้นไม้แห้งเฉาถูกหิมะทับถมจนคดงอ ซ้ำหินผายังถูกความหนาวเหน็บกัดกร่อนจนแตกระแหง
กู้เซียงก้าวเดินอยู่ท่ามกลางหิมะหนาลึกระดับหัวเข่านี้
บนร่างของเขาสวมเพียงชุดยาวสีเขียวบางเบาตัวเดียว นั่นคือชุดเก่าที่เขาสวมใส่ยามเข้าเมืองหลวงเพื่อสอบจอหงวนเมื่อสามปีก่อน เนื้อผ้าซักจนซีดขาวนานแล้ว ซ้ำยังดูเปราะบางไร้แรงต้านทานท่ามกลางสายลมหนาวเหน็บที่เชือดเฉือนดั่งคมมีด
ไอเย็นแทรกผ่านช่องว่างของอาภรณ์ชำแรกเข้าสู่ผิวหนังและแทรกซึมถึงไขกระดูกอย่างไร้สิ่งกีดขวาง เขาไม่ได้โคจรพลังวิญญาณใด ๆ เพื่อต้านทานความหนาวเหน็บ และมิได้ใช้ปราณเฮ่าเหรินเที่ยงธรรมเพื่อขับไล่พายุหิมะแม้แต่น้อย
เขาแบกหีบตำราผุพังใบนั้นไว้บนหลัง ฝาไม้ของหีบตำรามีหิมะทับถมหนาเตอะชั้นหนึ่ง