เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 306 ชักกระบี่เสียดกระดูกใจมิวายเย็นเยียบ ตามหากลิ่นกรุ่นกลางคาวเลือดน้ำตานอง
ทุ่งร้างสุริยาอัสดงตั้งอยู่บริเวณรอยต่อระหว่างจงโจวกับราชสำนักอสูร
ที่ราบแห่งนี้เดิมทีมีวัชพืชแห้งเหลืองขึ้นปกคลุมเป็นวงกว้าง ทว่าบัดนี้สูญสิ้นสภาพภูมิประเทศดั้งเดิมไปนานแล้ว โลหิตสีแดงคล้ำรวมตัวกันตามแอ่งต่ำกลายเป็นปลักโคลนขุ่นข้นทีละแอ่ง ชิ้นส่วนแขนขาแหลกเหลวเกลื่อนกลาดอยู่ท่ามกลางเศษหินโดยรอบ
ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้ง แม้แต่สายลมที่พัดผ่านที่แห่งนี้ก็ยังหนักอึ้งผิดแผก ผืนดินบนพื้นซึมซับโลหิตจนชุ่มโชก ยามเหยียบย่างลงไปจะส่งเสียงเปียกลื่น
ไป๋อินยืนอยู่ใจกลางภูเขาซากศพทะเลเลือด
เส้นผมยาวที่เดิมทีขาวผ่องดั่งหิมะของเขาถูกโลหิตชโลมจนชุ่มโชก กลายเป็นสีแดงคล้ำหลังแห้งกรัง เส้นผมพันกันยุ่งเหยิงเหนอะหนะแนบติดกับข้างแก้มและลำคอ