0297

⬢⬢⬢

ตอนที่ 297 แดงฉานเกลื่อนพสุธาสะท้อนกระบี่หัก ครึ่งร่างกระดูกขาวค้ำยันนภาเขียว

ม่านหมอกโลหิตแผ่กระจายกลางเวหา

หยาดโลหิตละเอียดโปรยปรายร่วงหล่นลงมาราวสายฝน ครึ่งหนึ่งซึมลึกสู่รอยแยกของหินผาใต้ฝ่าเท้า ส่วนอีกครึ่งหนึ่ง... กลับตกลงบนกระบี่หักดำเล่มนั้นข้างเอวของเฉินเสวียน

ผิวหน้าของกระบี่หักถูกห่อหุ้มด้วยคราบเปลือกโลหิตสีแดงเข้มที่แห้งกรังชั้นหนึ่ง

ชั่วพริบตาที่โลหิตแก่นใจของเฉินเสวียนหยดกระทบ เปลือกโลหิตพลันเริ่มอ่อนยวบ

โลหิตไหลรินไปตามรอยขูดขีดและรอยบิ่นนับไม่ถ้วนบนตัวกระบี่ตลอดทั้งสาย หลั่งรินจนเต็มร่องกระบี่ ซึมซาบจนชุ่มด้ามกระบี่

แสงสีแดงเข้มส่องทะลุออกมาจากภายในของกระบี่หัก

แสงสว่างส่องผ่านโลหิต ย้อมมวลอากาศโดยรอบครึ่งเชียะให้กลายเป็นสีแดงชาดบาดตาผืนหนึ่ง

เฉินเสวียนทอดกายคว่ำอยู่บนผาหิน คางกระแทกกดแน่นกับผิวหินอันเย็นเฉียบ