0290

⬢⬢⬢

ตอนที่ 290 กัดโลหิตทิ้งผ้าแพรขาด ตามร่องรอยค้นหาคุกโบราณ

ทิศทางลมเปลี่ยนไปแล้ว

รูโหว่บนยอดโดมถูกคลื่นกระแทกเมื่อครู่ซัดจนยิ่งกว้างขึ้น ลมหนาวมิได้พัดผ่าลงมาตรง ๆ อีกต่อไป หากแต่กวาดซัดจากด้านข้างทะลักเข้ามาด้านใน

ซูฉางอันเอียงกายไปทางซ้ายสามนิ้ว

หางที่สี่ถูกนางตวัดมาขวาง ปิดกั้นช่องลมไว้แน่นหนา ขนสีแดงตรงปลายหางถูกลมพัดลู่ไปด้านหลัง แนบชิดกับผิวหนังหดเกร็งเข้าด้านในอย่างสุดกำลัง

เฉินเสวียนนอนอยู่บนตักของนาง

มือซ้ายของซูฉางอันแนบอยู่ตรงบั้นเอวด้านหลังของเขา ฝ่ามือร้อนผ่าว อัคคีแท้หงส์เพลิงเหือดแห้งไปนานแล้ว ยามนี้อาศัยเพียงอุณหภูมิร่างกายพื้นฐานของเผ่าจิ้งจอกสวรรค์ที่สูงกว่าเผ่ามนุษย์สององศาคอยฝืนทนประคองไว้

ลมหายใจของเฉินเสวียนแผ่วเบาจนน่ากลัว ต้องผ่านไปสิบกว่าลมหายใจจึงจะเห็นหน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างอ่อนแรงสักครั้งหนึ่ง

นิ้วมือของนางค่อย ๆ ลูบไล้ลงไปตามแนวกระดูกสันหลังของเขา