0288

⬢⬢⬢

ตอนที่ 288 สองมือประสาน ณ ซากปรักอันเหน็บหนาว หิมะชาดเหนี่ยวรั้งคู่

เสาแสงสีแดงเข้มปะทะเข้ากับกฎเกณฑ์สีขาวหม่นอย่างดุดัน

มหาเสียงไร้สำเนียง

ยอดโดมที่ยังหลงเหลือเพียงครึ่งเดียวของโถงกุยหยวน ถูกคลื่นกระแทกอันน่าสะพรึงกลัวนี้ซัดเปิดกระเจิงราวกับกระดาษ เศษหินคลุกเคล้าเศษซากโลหะแปรเปลี่ยนเป็นอาวุธลับทั่วฟ้า กราดยิงเข้าใส่ราตรีแห่งเมืองบรรพชนตระกูลเฉินอย่างไร้ทิศทาง ปลุกฝุ่นควันให้พวยพุ่งเสียดฟ้า

หางที่เจ็ดซึ่งปกคลุมด้วยขนสีแดงเข้มของซูฉางอัน ยันเข้ากับม่านแสงกฎเกณฑ์ของเฉินเต้าหลินอย่างแข็งกร้าว พลังสองสายสีแดงและขาวเข้าห้ำหั่นบดขยี้กันอย่างบ้าคลั่งบนจุดปะทะ ส่งเสียงกัมปนาทแสบแก้วหู แม้แต่อากาศโดยรอบยังถูกแผดเผาจนเกิดกลิ่นไหม้ฉุนจมูก

กึ่งจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ ทว่าพื้นรองเท้าของเฉินเต้าหลินกลับไถลถอยหลังไปครึ่งนิ้ว

เพียงแค่ครึ่งนิ้วนี้

ปราณคุ้มกายมิได้แตก ม่านแสงกฎเกณฑ์ก็มิได้ร้าว ทว่าเขากลับถอยแล้ว

ซูฉางอันกระตุกมุมปาก ตาเฒ่าเจ้าเล่ห์ผู้นี้มิใช่สู้ไม่ไหว ทว่าขลาดกลัวขึ้นมาต่างหาก สิ่งที่เขายำเกรงหาใช่มหาอริยะเช่นนางไม่ แต่เป็นแก่นต้นกำเนิด “ตัวช่วยโกง” อันคุ้มคลั่งภายในหางต่างหาก