0286

⬢⬢⬢

ตอนที่ 286 เฝ้ารออย่างงมงายสามพันปี ในสายตานางกลับไม่มีเจ้าแม้เพียงครึ่งเสี้ยว

คำพูดที่ว่า “ไม่สู้ก็ไสหัวไป” ของซูฉางอันยังคงก้องกังวานอยู่เหนือซากปรักหักพังของโถงกุยหยวน

เก้าหางของเงาร่างจิ้งจอกเพลิงค่อย ๆ หดรวบกลับมากลางเวหา อุณหภูมิของเปลวเพลิงสีขาวลดฮวบลงทีละน้อย หลี่ฉางเกิงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม มือขวาที่ยกค้างอยู่กลางอากาศสั่นระริกไม่หยุด ลมปราณคุ้มกายสีทองระดับกึ่งจักรพรรดิวูบวาบไม่คงที่ ประหนึ่งไส้ตะเกียงที่จวนเจียนจะมอดดับ

เขาไม่ได้ขยับ

แผงอกของซูฉางอันกระเพื่อมไหวอย่างรุนแรง

การโจมตีเมื่อครู่แทบจะผลาญแก่นต้นกำเนิดที่นางเพิ่งหลอมรวมไปจนเกลี้ยง ปลายแขนขาทั้งสี่ชาหนึบเป็นระลอก ปลายหางทั้งเก้าสั่นระริกอย่างไม่อาจควบคุม

แต่นางมิได้ถอย

เบื้องหลังของนางคือเฉินเสวียน

เจ้าลูกอกตัญญูผู้นั้นยังคงนอนคว่ำอยู่ในแอ่งโลหิต มือข้างหนึ่งกำชายเสื้อของนางไว้แน่นจนเนื้อผ้าบิดเกลียวเป็นเชือก หากนางถอยแม้เพียงครึ่งก้าว เขาจะต้องเผชิญหน้ากับแรงกดกึ่งจักรพรรดิโดยตรง