0282

⬢⬢⬢

ตอนที่ 282 ในเมื่อสุราเป็นสุราห่วย เช่นนั้นสำนักก็จงชื่อไท่ซ่างว่างฉิง

ภาพเหตุการณ์มิได้เลือนหายไป

ซูฉางอันคิดว่าฉากกองไฟนั้นคือตอนจบแล้ว

มิใช่เลย

ภาพตัดมายังช่วงกลางวัน ณ ทุ่งรกร้างนอกเมืองลั่วเยี่ยน ท้องฟ้าหม่นต่ำ เมฆสีเทากดทับลงมายังเส้นขอบฟ้า

จิ้งจอกสวรรค์โบราณเดินนำหน้าหลี่ฉางเกิงอยู่ครึ่งก้าว ยังคงสวมชุดคลุมสีเทาตัวเดิม สวมรองเท้าผ้าเก่าคู่นั้น บนหลังเพิ่มตะกร้าสะพายหลังไม้ไผ่ใบหนึ่ง ภายในบรรจุสมุนไพรอยู่สองสามมัด

หลี่ฉางเกิงเดินตามอยู่ด้านหลัง ในมือถือกระบี่เหล็กเล่มหนึ่ง ตัวกระบี่ไม่ยาว บนตัวกระบี่มีรอยสนิมเกาะ ก้าวเดินของเขายาวกว่าจิ้งจอกสวรรค์โบราณ จึงต้องจงใจชะลอฝีเท้าลงทุกสามสี่ก้าวเพื่อรักษาระยะห่าง

ทั้งสองคนเดินอยู่บนทุ่งรกร้าง ไม่มีผู้ใดเอ่ยปากพูดจา

สายลมพัดกรรโชกมาจากทิศประจิม นำพากลิ่นคาวดินลอยมาด้วย