0281

⬢⬢⬢

ตอนที่ 281 สามพันปีก่อนเคยมีคนเดินเส้นทางนี้แทนข้า

หลี่ฉางเกิงไม่ได้จากไป

หลังจากเขากล่าวประโยค “คล้ายคนที่ข้ารู้จักผู้หนึ่ง” จบลง ก็เงียบงันไปชั่วไม่กี่อึดใจ สายลมพัดกรูเข้ามาตามรอยแยกของซากปรักหักพัง พัดชายเสื้อคลุมของเขาจนเปิดพะเยิบไปด้านหลัง

“ในเมื่อเจ้าคิดจะกราบอาจารย์” เขาเอ่ยปาก น้ำเสียงทุ้มต่ำลงกว่าเมื่อครู่เล็กน้อย “พรุ่งนี้จงมาที่นี่”

เขายกมือขึ้นชี้ไปยังต้นไม้แห้งเหี่ยวตรงหัวมุมสุดถนน

น้ำเสียงราบเรียบยิ่งนัก มิต่างอันใดกับพ่อค้าแผงลอยขายเนื้อย่างบนถนนที่เอ่ยว่า “ไม้ละสามอีแปะ”

ทว่าซูฉางอันสังเกตเห็นมือของเขาที่เก็บถุงน้ำ

นิ้วหัวแม่มือและนิ้วชี้บีบปากถุง เชือกผูกปากถุงถูกมัดเรียบร้อยแล้ว แต่มือของเขากลับมิได้คลายออก ชะงักไปหนึ่งอึดใจ แล้วชะงักไปอีกหนึ่งอึดใจ จากนั้นจึงค่อย ๆ ยัดกลับเข้าไปในอกเสื้ออย่างเชื่องช้า

จิ้งจอกสวรรค์โบราณขานรับคำหนึ่ง