0254

⬢⬢⬢

ตอนที่ 254 ชาตินี้สายรองเป็นได้เพียงสุนัขหรือ?

สายลมแห่งหุบเขาตัดวิญญาณมักอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวคลุ้ง นั่นคือกลิ่นซากสิ่งมีชีวิตที่ล้มตายทับถมเนิ่นนานปีจนเน่าเปื่อยหลงเหลือไว้

เฉินเสวียนเดินอยู่หน้าสุดของขบวน ในมือถือกระบี่หักไว้อย่างไม่ใส่ใจ ปลายกระบี่ครูดผ่านหินดำริมทางเป็นครั้งคราว ก่อเกิดประกายไฟสีทองคล้ำเป็นสาย

วิญญาณเทพของซูฉางอันเร้นกายไปแล้ว ความอบอุ่นอันแสนสั้นเมื่อครู่ราวกับเป็นภาพลวงตา ทว่าไออุ่นที่ยังหลงเหลืออยู่ในฝ่ามือบอกให้เขารู้ว่า จิ้งจอกตัวนั้นอยู่เคียงข้างเขา หรือจะกล่าวว่า อยู่ในร่างของเขาก็มิปาน

ความรู้สึกเช่นนี้ทำให้เขาสงบใจยิ่งนัก

ทว่าในขบวนของสายรองตระกูลเฉินด้านหลังเฉินเสวียน บรรยากาศกลับอึดอัดหนักอึ้งอยู่บ้าง

เฉินฝานเดินอยู่รั้งท้ายขบวน

เขาก้มหน้า รองเท้าบูตใต้ฝ่าเท้าย่ำลงบนดินซากพืชอันเฉอะแฉะ ส่งเสียง “เผาะแผะ” ดังสะท้อน

เขามองแผ่นหลังเหยียดตรงเบื้องหน้า สายตาแฝงความซับซ้อนยากบรรยาย