0252

⬢⬢⬢

ตอนที่ 252 เฉินเสวียนทำร้ายตนรักษาพรหมจรรย์ ซูฉางอัน: ลูกอกตัญญู เจ้าจับพอหรือยัง?

ส่วนลึกของทะเลจิต กระบี่หักพาดขวางกลางเวหา

ซูฉางอันนั่งเด่นเป็นสง่าอยู่บนบัลลังก์พลังดวงจิต นางนั่งไขว่ห้าง มือข้างหนึ่งเท้าคาง อีกมือหนึ่งเคาะที่พักแขนเป็นจังหวะ

เบื้องหน้านาง มารใจตนนั้นที่สวมชุดแดงเปิดเผยเนื้อหนังกำลังคุกเข่าอยู่บนพื้น สองมือประคองลูกแก้วแสงสีชมพูไว้ ก้มศีรษะลงต่ำ ราวกับนักโทษที่รอคอยการพิพากษาโทษ

“นี่คือ ‘บันทึกการก่อคดี’ ที่เจ้าว่ารึ” ซูฉางอันเลิกคิ้ว น้ำเสียงไม่อาจฟังออกว่ายินดีหรือมีโทสะ

มารใจร่างสั่นสะท้าน น้ำเสียงเจือสะอื้น “พี่สาว พี่สาวแท้ๆ ข้าพยายามอย่างสุดความสามารถแล้วจริงๆ หลายปีมานี้ข้าใช้สารพัดกลวิธีจนหมดสิ้น แต่เจ้าเฉินเสวียนนั่น... เขาไม่ใช่บุรุษเสียด้วยซ้ำ! สิ่งที่บันทึกอยู่ในลูกแก้วแสงนี้ คือการมีปฏิสัมพันธ์ที่ ‘แนบชิด’ ที่สุดระหว่างข้ากับเขาไม่กี่ครั้งแล้ว”

ซูฉางอันแค่นเสียงเย็น “ฉายออกมา ข้าอยากจะดูนักว่า เจ้าใช้ใบหน้าของข้าไป ‘มอบความอบอุ่น’ ให้เขาอย่างไร”

มารใจไม่กล้าชักช้า ดีดปลายนิ้วคราหนึ่ง

ลูกแก้วแสงสีชมพูระเบิดออกทันใด กลายสภาพเป็นม่านแสงสายหนึ่งลอยคว้างอยู่กลางอากาศ