0244

⬢⬢⬢

ตอนที่ 244 แม้เป็นของปลอม ก็ไม่มีผู้ใดรักใคร่ข้าเท่าเจ้า

รัตติกาลในหุบเขาตัดวิญญาณมาเยือนเร็วยิ่งนัก

ม่านไอพิษสีเขียวอันหนาทึบเหนือศีรษะบดบังแสงจันทร์ไว้จนมิดชิด ก้นหุบเขามืดมิดราวกับถูกสาดด้วยน้ำหมึก

มีเพียงกองไฟไม่กี่กองบนหาดหินระเกะระกะที่ลุกไหม้ส่งเสียงเปรี๊ยะ ๆ พยุงแสงสว่างผืนเล็ก ๆ เอาไว้ได้อย่างยากเย็น

เหล่าศิษย์สายรองของตระกูลเฉินนั่งล้อมรอบกองไฟ บนใบหน้าของแต่ละคนยังคงเปี่ยมล้นด้วยความตื่นเต้นระคนยินดีที่ยังไม่จางหาย

“นี่ พวกเจ้าเห็นหรือไม่ ฝีมือกระบวนท่านั้นของพี่ใหญ่เฉินเสวียนเมื่อตอนกลางวัน ช่างน่าอัศจรรย์ใจยิ่งนัก!”

“นั่นสิ! นั่นมันถึงกับเป็นจีอู๋เสียเชียวนะ คนที่ปกติสายตาอยู่สูงเทียมฟ้าเช่นนั้น กลับถูกพี่ใหญ่ของพวกเราหิ้วไว้ในมือราวกับลูกเจี๊ยบ แม้แต่ผายลมก็ยังไม่กล้า!”

“ติดตามพี่ใหญ่เฉินเสวียน ในใจช่างรู้สึกมั่นคงยิ่ง หุบเขาตัดวิญญาณแห่งนี้แม้วังเวงไปบ้าง ทว่าพวกเราเดินทางมาตลอดทาง กระทั่งสัตว์อสูรเป็นชิ้นเป็นอันสักตัวก็ยังไม่พานพบ ล้วนถูกปราณกระบี่ของพี่ใหญ่ทำให้ตกใจหนีเตลิดไปจนสิ้น”