0231

⬢⬢⬢

ตอนที่ 231 ลูกอกตัญญู เจ้ากล้าบีบคอพ่อเจ้าหรือ?

เสียงลมเพิ่งจะพัดผ่าน ความเจ็บปวดรวดร้าวสายหนึ่งก็แล่นพล่านมาจากลำคอ

ความเร็วที่เฉินเสวียนพุ่งทะยานเข้ามานั้นรวดเร็วยิ่งนัก รวดเร็วเสียจนซูฉางอันไม่อาจตอบสนองได้ทัน

มือใหญ่เย็นเยียบข้างหนึ่งบีบลำคอของนางไว้แน่น พละกำลังมหาศาลระเบิดออกในพริบตา ยกทั้งร่างของนางลอยขึ้นมาจากกลางอากาศโดยตรง

สองเท้าของซูฉางอันลอยพ้นพื้น นางต้องการจะถีบดิ้นรนตามสัญชาตญาณ ทว่ากลับพบว่าภาพฉายดวงจิตวิญญาณร่างนี้ไม่อาจออกแรงได้แม้แต่น้อย

แม้ความรู้สึกขาดอากาศหายใจจะมิได้ดำรงอยู่ในวิญญาณเทพ แต่ความหวาดกลัวจากการถูกพลังอำนาจอันเด็ดขาดบดขยี้นั้นกลับเป็นของจริงแท้แน่นอน

ซูฉางอันถึงกับมึนงงไปชั่วขณะ

นางใช้สองมือกุมข้อมือของเฉินเสวียนไว้ ตบตีอย่างสุดชีวิต หวังจะงัดนิ้วมือที่แข็งแกร่งประหนึ่งคีมเหล็กเหล่านั้นออกไป

“เฉินเสวียน! เจ้าเสียสติไปแล้วหรือ?”