0193

⬢⬢⬢

ตอนที่ 193 มารดาผู้เปี่ยมเมตตา

กู้เซียงมิได้ถูกคำพูดของบรรพชนชักนำให้สับสน

เขาจับจ้องไปยังต้นอู่ถงที่เหี่ยวเฉาต้นนั้น พลางกวาดตามองอักขระยันต์สีแดงคล้ำบนผนังหินโดยรอบ

“ทำลายตัวเองหรือ”

กู้เซียงทวนคำนี้ซ้ำอีกครั้ง

เขาปล่อยมือที่กุมซูชิงเอาไว้ ก้าวไปข้างหน้าสองก้าว ยืนอยู่ตรงริมขอบหลุมลึก

กระดูกขาวก้นหลุมทับถมกันหนาแน่น บางส่วนผุกร่อนกลายเป็นผงธุลีไปแล้ว บางส่วนยังคงทอประกายขาวซีดน่าเวทนา

“บรรพชน เมื่อครู่ท่านกล่าวว่า ส่วนลึกของแดนทอดเทพแห่งนี้มีสัตว์ประหลาดมารซ่อนเร้นอยู่ ละโมบกระหายเลือด และมีความปรารถนาในไอชีวิตอย่างบ้าคลั่ง”

กู้เซียงหมุนกายกลับมา สายตาจับจ้องไปยังใบหน้าที่เต็มไปด้วยริ้วรอยร่องลึกของบรรพชน