0174

⬢⬢⬢

ตอนที่ 174 นกนางแอ่นหวนคืนคล้ายคนคุ้นเคย

ลึกเข้าไปในถ้ำ มืดสลัวไร้แสง

มีเพียงใจกลางบ่อโลหิตที่เพิ่งระเบิดออกเมื่อครู่ หลงเหลือแสงริบหรี่สีแดงคล้ำไว้จุดหนึ่ง

แสงนั้นไม่บาดตา ทว่าแฝงไว้ด้วยพลังชีวิตอันเปี่ยมล้น ค่อย ๆ ไต่ขึ้นไปตามฝ่าเท้าของคนไร้หน้า

คนไร้หน้าที่เดิมทีเงียบงันประดุจขอนไม้แห้ง ร่างกายพลันเริ่มสั่นสะท้านอย่างรุนแรง

แผ่นผิวหน้าขาวซีดไร้เครื่องหน้าที่ปกคลุมใบหน้าของเขา คล้ายกับแผ่นกระดาษที่ถูกไฟลวก แตกร้าวและหลุดลอกออกทีละชิ้น

สิ่งที่เผยออกมา คือเนื้อหนังที่ถือกำเนิดขึ้นใหม่

กู้เซียงกระชับกระบี่ในมือแน่น ปราณเฮ่าเหรินหมุนเวียนกลืนคายอยู่บนฝ่ามือ พร้อมที่จะฟาดฟันการโจมตีปลิดชีพออกไปได้ทุกเมื่อ

ส่วนซูชิงหรี่ดวงตาจิ้งจอกเรียวยาวคู่นั้นลง ไฟแก่นต้นกำเนิดที่ปลายนิ้วเต้นระบำอย่างรื่นเริงยิ่งขึ้น สะท้อนให้เห็นถึงความระแวดระวังในส่วนลึกของแววตา